Is uw hond klaar voor de winter?

De winter is het land en de temperaturen duikelen naar beneden, het weer wordt guurder. U hebt uw truien, sjaal en winterjas uit de kast gehaald om u te beschermen tegen de kou. Maar denkt u ook eens aan uw hond als u naar het weerbericht kijkt?

De weerstand tegen lage temperaturen is onder andere afhankelijk van het ras van uw hond.

Rassen uit koude streken, zoals de Siberische husky, de Alaska-malamute of de Pyreneese berghond, zijn gebouwd om te weerstaan aan de kou en zij hebben een dikke en dicht ingeplante vacht en ondervacht. Chihuahua’s, yorkshireterriërs en leeuwhondjes, om er maar enkele te noemen, hebben een minder dichte vacht en hun kleine gestalte maakt hen gevoeliger voor de kou. Ook de leeftijd van de hond beïnvloedt zijn weerstand tegen de kou. Zeer jonge en oude dieren hebben gewoonlijk meer last van de kou dan andere honden. Magere honden hebben meer te vrezen van de kou dan honden met een normale corpulentie. Zwaarlijvige honden hebben het dikwijls moeilijker om te bewegen en hebben bijgevolg soms meer last van de kou. Blijf niet te lang in de kou met een oudere of jonge hond en neem iets mee waar ze op kunnen liggen als ze onderweg bij een wandeling moeten rusten. De levenswijze van een hond heeft ook veel invloed op zijn vermogen om de kou te trotseren: een hond die in de stad leeft en het hele jaar binnen zit, is gevoeliger voor temperatuurschommelingen dan een dier dat meestal buiten leeft.

Wandelen in de sneeuw met de hond

Honden zijn meestal gek op winterweer. In de sneeuw huppelen ze, happen brokken op en springen naar de neerdwarrelende vlokken. Toch zijn er ook nadelen verbonden aan dit winterweer. Mensen vervullen hun plicht en strooien vaak zout op hun stoep om deze ijsvrij te maken. Maar dat vindt een hond helemaal niet leuk! Het zout prikt en doet pijn aan zijn pootjes. Om te vermijden dat een hond ijs, sneeuw of zout tussen de kussentjes van zijn poten krijgt, en hij daarna dus kloven kan krijgen, kan u best zijn poten voor het naar buitengaan insmeren met vaseline. Te vaak insmeren van de voetzolen met vaseline is ook niet goed omdat honden er dan ‘zachte’ pootjes van krijgen voor langere wandelingen kunt u ook speciale wax via de dierenarts krijgen: de fabrikant is Diafarm en het heet gewoon ‘potevoks til hunde’ (potenwax voor honden in het Deens). Deze wax is speciaal ontwikkeld voor de sneeuw. Het blijft beter zitten dan Vaseline en beschermt de poten ook tegen gestrooide pekel. Zo zijn z’n poten prima beschermd en kan hij onbezorgd spelen en dartelen. Ook speciale hondenslofjes zijn prima om de poten van je huisdier te beschermen. Is je hond toch buiten geweest zonder bescherming, vergeet zijn poten dan niet af te spoelen met lauw water wanneer hij terug binnenkomt. Opgepast, niet te warm water, anders kan je je hond verbranden. Na het pootje baden, droogwrijven met een handdoek.
Met vorst en sneeuw kan er, vooral met langharige honden, een sneeuwophoping tussen de tenen en kussentjes plaats vinden. Door de hoge lichaamstemperatuur van de hond smelt de sneeuw onder zijn poten. na verloop van tijd bevriest het weer. Bij herhalen van dit proces ontstaan er ijsballen tussen de kussentjes en tenen, waardoor lopen pijnlijk wordt. De ijsballen verwijderen is een nog groter probleem. De honden haren zitten vaak in het ijs verstrengeld. Met het los trekken van de ijsbal worden de haren automatisch meegetrokken, soms met delen van de huid. In dit geval is voorkomen beter dan genezen. Mocht het toch zover komen, trek de ijsballen dan niet onder de poten weg, maar laat ze rustig ontdooien, door ze met lauw water af te spoelen. Knip lange haren tussen de tenen en langs de voetzolen dus altijd kort. En knip het haar aan de achterkant van de poot (tot ongeveer 10cm. hoogte boven de voetzool) ook weg.

Sneeuwhappen

Ook dat sneeuwhappen is eigenlijk niet alles. Sneeuw en ijs zijn koud. Honden kunnen daardoor stevige maag- en darmproblemen krijgen. Misselijkheid, overgeven, diarree en soms kunnen ze er zelfs een maagkanteling aan overhouden. Met een operatie tot gevolg. Toch maar oppassen dus!

Hou de oren in de gaten

Oren zijn gevoelige organen die doorgaans (binnenin het oor) dezelfde temperatuur hebben als het lichaam. Sneeuw smelt en kan weer opvriezen zodat de oren hier last van hebben. Hou de oren van je hond dus in de gaten en droog ze altijd goed af als je weer naar binnen gaat.
Niet te hard wrijven anders krijg je hetzelfde effect als bij de wintervoeten. Het kan zijn dat je hond toch heel hete flapjes krijgt, dat is niet erg dat gaat vanzelf binnen een paar uur over. Wij krijgen zelf vast ook heel hete en rode oortjes van al die sneeuwpret.

Onderkoeling en bevriezing

Wandel ook niet te lang met je hond door het winterwonderland. Je hond kan onderkoeld raken. Symptomen zijn rillen, slaperig worden, in coma gaan en in het slechtste geval zelfs sterven. Help je hond bij de eerste symptomen door hem stevig droog te wrijven, om hem daarna een lauw bad te geven. Heb je niets bij de hand, neem dan je jas of je trui. Wrijf de hond warm en rol hem daarna in een droog kledingstuk. Let ook op voor pootjes die kunnen bevriezen. Ook andere plaatsen kunnen bevriezen, zeker bij honden met kort haar. Ook plaatsen waar er weinig haar aanwezig is, zijn erg gevoelig voor kou. De huid wordt op deze plaatsen bleek en pijnlijk. Bij het ontdooien wordt ze rood en schilferig. Ook hier is de boodschap: opwarmen voor het te laat is! Let ook op de puppen en kleinere rassen, deze lopen laag bij de grond waar het kouder is dan op uw eigen neushoogte, daarnaast zullen ze snel als het gesneeuwd heeft met de buik door de sneeuw lopen. De haren worden nat wat weer kan bevriezen.

Honden en jassen

U kent ze wel, al die mooie outfits die we in dierenwinkels tegenkomen. Gebreide jasjes, leren jasjes, stoffen jasjes. Met pareltjes, glittertjes of leuke teksten. Soms compleet met schoentjes en sjaals. Absoluut noodzakelijk zijn die jasjes niet voor bepaalde rassen, vooral die met een dikke vacht en lang haar. Uw hond kan best tegen een stootje. Maar we mogen niet vergeten dat de meeste honden niet meer buiten in een kooi aan de ketting liggen. De meesten zijn echte salondieren geworden, die lekker binnen op de sofa liggen of uitgebreid naast de kachel. Dus bij kortharige soorten, en bij bepaalde gevoelige soorten zoals windhonden, etc. is het toch best ze een jasje aan te trekken wanneer ze buiten gaan, omdat zij toch sneller koud hebben dan een hond met een dikke vacht. Liefst een nauwsluitend exemplaar dat geen vocht doorlaat.

Pas op met bevroren sloten en vijvers!

Kijk uit met uw hond op bevroren water. De poten zullen geen grip hebben op het ijs. De hond glijdt steeds weg en er kunnen vreemde houdingen ontstaan waarbij hard aan pezen en spieren getrokken wordt. Deze kunnen bij kou en belasting beschadigd worden en zelfs scheuren. Ook heeft ijs vaak scherpe randen waarbij uw hond zich aan kan snijden. Hou er ook rekening mee dat de hond niet weet wanneer het ijs dik genoeg is. U moet er toch niet aan denken dat u hond door het ijs zakt en het verkeerd af zou kunnen lopen. Houd daarom uw hond in de buurt van water aan de lijn.

Pas op je anti-vries

Zeker in de winter wil je misschien je anti-vries bij de hand houden. Let hier alsjeblieft goed mee op. En zorg dat je hond er niet bij kan. Op de een of andere manier ruikt de anti-vries voor je hond heerlijk en zullen honden hier graag van proeven. Maar het is uiterst giftig en heel gevaarlijk. Bewaar je anti-vries dus altijd op een hoge of afgesloten plek waar je hond er niet bij kan.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *